Λα λα λα λα αχΛΑδι.... Λα λα λα λα μήΛΑ . . . ! ! !

Φρούτα Φρούτ... αχ ΛΑ δι & μή-ΛΑ ή ΜΙ-λα;;;

(Σεπτέμβριος...)

Αγαπημένοι μου φίλοι,

ελπίζω να είστε όλοι καλά και τόσο χαρούμενοι όσο εγώ... Και είμαι χαρούμενη γιατί ζω με τη μουσική ή μέσα από τη μουσική;;; 

Μμμμμ δεν ξέρω, το μόνο σίγουρο είναι 

πως, όποιος έχει τη μουσική μέσα στη ζωή του,είναι ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ!!!

Γι' αυτό δεν ξεχνάμε να μαθαίνουμε στα παιδιά μας 

μουσική από μικρή ηλικία...

Υπάρχουν πολλές έρευνες, πως η μουσική σε μικρές ηλικίες 

κάνει θαύματα, τόσο στη κοινωνικοσυναισθηματική του ανάπτυξη όσο και στην

νοητική του εξέλιξη....

Έτσι λοιπόν κι εγώ σήμερα θα σας παρουσιάσω την κυρία μουσική...

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε η κυρία μουσική με τα 7 παιδιά της, τις νότες, στο δάσος...

Την άνοιξη και το καλοκαίρι ήταν πολύ χαρούμενες και ξέγνοιαστες, κοιμόντουσαν κάτω από τα δέντρα, έπαιζαν στο χορτάρι και ήταν πραγματικά ευτυχισμένες...

Το φθινόπωρο και το χειμώνα όμως, ήταν δυστυχισμένες, βρέχονταν από τη βροχή και κρύωναν πολύ στο χιόνι... δεν είχαν κάπου ζεστά να κοιμηθούν κι έκλαιγαν- έκλαιγαν...

Έτσι η κυρία μουσική αποφάσισε να πάει στους ανθρώπους να ζητήσει βοήθεια,

να χτίσουν ένα σπίτι γερό και δυνατό για να μείνουν μέσα τα παιδιά της...

Έτσι κι έγινε.... βρήκε μικρά παιδιά (μιλήστε σαν μωρά... τους αρέσει τόοοοσο πολύ)

τις μαμάδες τους... (μιλήστε σαν τη μαμά, γλυκά και τρυφερά)

και τους μπαμπάδες τους...(μιλήστε σαν τους μπαμπάδες, δυνατά και βαριά)

κι όλοι μαζί γραμμή - γραμμή, έχτισαν το σπίτι της κυρίας μουσικής,

το οποίο έχει 5 γραμμές διαμερίσματα και 4 διαστήματα διαμερίσματα 

(μπορείτε να μετρήσετε από  κάτω προς τα πάνω μαζί με τα παιδιά πρώτα τις γραμμές και μετά τα διαστήματα)

 για να τις χωράει όοοολες τις νότες... και τις 7...

και το σπίτι αυτό το ονόμασαν 5 γραμμο....

Για να ανοίξει όμως η πόρτα χρειάζεται το κλειδί... και η μαμά μουσική έδωσε σε ένα από τα παιδιά της, τον μικρό Σολ το κλειδί του σπιτιού για να ανοίξει την εξώπορτα...

Κι αφού ο Σολ έχει το κλειδί, έτσι κι αυτό βαπτίστηκε το κλειδί του ΣΟΛ...

Η κλειδαρότρυπα μπαίνει στο διαμέρισμα της 2ης γραμμής, έτσι η νότα Σολ βρήκε πρώτη το δικό της σπιτάκι... στη γραμμή 2..

Στη συνέχεια μπήκαν όλες με τη σειρά....

(εδώ μπορείτε να σχεδιάσετε την κάθε νότα σαν μια μικρή φατσούλα ενός παιδιού και 

να του δώσετε ένα χαρακτηριστικό από το όνομά της.. 

πχ η νότα λα που όλο τραγουδά λαλαλαλαλαλα και είναι το ραδιόφωνο της πολυκατοικίας ή τον μικρό μι που όλο λέει μη "Μη ζωγραφίζεις, μή παίζεις, μή μιλας", 

την νότα φα που μαγειρεύει πολλά ΦΑγητά όπως ΦΑβα, ΦΑκή, ΦΑσολάδα, τον Ιταλό ΣΙ που ξέρει να λέει μόνο si=ναι στα Ιταλικά 

και το δυνατό Ντο που είναι ο θυρωρός κι όταν κάποιος έρχεται κάνει το κουδούνι "ντιν - ΝΤΟν.. )

Φυσικά μπορείτε να φτιάξετε τη δική σας ιστορία μαζί με τα παιδιά....

Έπειτα μετράμε τις 7 νότες μαζί τους, στη συνέχεια τραγουδάμε την κλίμακα, ενώ εκείνα επαναλαμβάνουν κι ύστερα αν έχουμε μεταλλόφωνο παίζουμε τις νότες και τραγουδάμε με τα παιδιά ταυτόχρονα...

Τέλος ρωτάμε να μας πουν αν υπάρχει κάποιο παραμύθι που γνωρίζουν που να κρύβει τον αριθμό 7...

θα απαντήσουν αμέσως "Η Χιονάτη κι οι 7 νάνοι"

Αφού το αφηγηθούμε ή ακόμη καλύτερα το "παίξουμε" στο κουκλοθέατρο,  
ρωτάμε τα παιδάκια μας ποιο φρούτο  του φθινοπώρου συναντήσαμε μέσα στο παραμύθι ; ;

Μα φυσικά το ΜΗΛΟ...

Τραγουδάμε μια φορά το "Μήλο μου κόκκινο"...

και στη συνέχεια αφού χτυπάμε τις συλλαβες από τη λέξη "ΜΗ-ΛΑ", αντιστοιχίζουμε τη λέξη μήλα με τις νότες...

Η συλλαβή μη....

που έχει το σπιτάκι της στη 1η γραμμή...

και η συλλαβή λα...

 που μένει στο διαμέρισμα 2ο 

Τις βάζουμε δίπλα δίπλα...

και την λέξη μήλα...

Θα σας αναφέρουν πως η νότα μι γράφετε με το Ιι του ιπποπόταμου, ενώ η συλλαβή μή από τη λέξη "μήλα" με το Ηη του ήλιου...

Μπορεί να ακούγονται ίδια αλλά γράφονται διαφορετικά... 

Επόμενο φρούτο.....;;;

Ποιο φρούτο αναστενάζει και φωνάζει λάδι;;;
Μα φυσικά το ΑΧΛΑΔΙ... 

Φέρνουμε αχλάδια στα παιδιά για δεκατιανό να το γευτούν...

Στη συνέχεια, βρίσκουμε τις συλλαβές του και τις χτυπάμε λέγοντας τες μία μία δυνατά και καθαρά...

Έπειτα  μετράμε τις συλλαβές.. Η λέξη αχλάδι έχει 3 συλλαβές μετράμε όλοι με τα δάχτυλά μας τον αριθμό 3...

Όμως εμείς θέλουμε να φτάσουμε ως το δέκα... Πόσα δάχτυλα πρέπει ακόμη να 
ανοίξουμε; (μερικά απαντούν, άλλα όχι... τα βοηθάμε λέγοντας 7).. 
Πάμε να μετρήσουμε μέχρι το 7...

1-2-3-4-5-6-7

7 + 3 = 10 

(εμείς στην τάξη το κάνουμε σε κάθε λεξουλα κλειδί της ημέρας, μπορείτε να το κάνετε και με το μήλο)

Μας έλεπαν 7 δάχτυλα..... Τι άλλο μάθαμε σήμερα με τον αριθμό 7; Τις 7 νότες...

Ας τις τραγουδήσουμε μια φορά...

 

Η λέξη αχλάδι ποια νότα έχει μέσα της; Την νότα λα..

 

Πως θα γίνει η λέξη μας με τη βοήθεια της μουσικής;

 Ποια νότα βρήκαμε σήμερα και στη λέξη ΜΗΛΑ, αλλά και στη λέξη ΑΧΛΑΔΙ;

Φυσικά τη ΛΑ...

Ας ταξιδέψουμε λοιπόν στη χώρα του Λα λα λα λα λα....!!!
 (μία δραστηριότητα από το βιβλίο ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ)...

 Η ομάδα όρθια σε κύκλο. Ο δάσκαλος εξηγεί στα παιδιά ότι θα μιλήσουν σε μια καινούργια γλώσα του "Λα λα λα λα λα".

Και πρώτα πρώτα μαθαίνουν το τραγούδι της νότας αυτής. Ο δάσκαλος τραγουδά με λα λα λα λα τη γνωστή μελωδία του "La Cucaracha" και παροτρύνει τα παιδιά να τον ακολουθήσουν.

 Στη συνέχεια μπαίνει μέσα στον κύκλο, στέκεται μπροστά σ' ένα παιδί και του μιλά στη γλώσσα λα λα λα λα λα, κάνοντας και κινήσεις.. π.χ. επικύψεις...

Το παιδί πρέπει να απαντήσει κι αυτό στην ίδια γλώσσα. Ύστερα από μια σύντομη συνομιλία ο δάσκαλος πιάνει το παιδί αγκαζέ και χορεύουν τραγουδώντας τον παραπάνω σκοπό...

Τέλος το παιδί κι ο δάσκαλος πηγαίνουν να συνομιλήσουν με άλλα δυο παιδιά και το παχνίδι επαναλαμβάνεται έως ότου όλα τα παιδιά να χορεύουν ταυτόχρονα σε ζευγάρια..

 Λα λα λα λα λα φίλοι μου....!!!

Με εκτίμηση 

 Γεωργία... 

Φρούτα Φρουτ...!!! (μέρος 2ο)

Σεπτέμβριος

(μέρος τρίτο)

Αγαπημένοι μου φίλοι,

ελπίζω να είστε έτοιμοι για να παίξουμε, να τραγουδήσουμε και να γνωρίσουμε με βιωματικό τρόπο το μήλο (φρούτο του μήνα), με το οποίο δεν προλάβαμε να παίξουμε...

Βάζουμε στα παιδάκια μας να ακούσουν το τραγουδάκι "Φρούτα φρούτ", 

για να θυμηθούν με ποια φρουτάκια δεν έχουμε παίξει ...

 

Η απάντηση είναι με το μήλο, το αχλάδι και το σταφύλι...

Εμείς σήμερα θα γνωρίσουμε το μήλο... είναι πραγματικά μια μεγάλη ενότητα από μόνο του

και με αυτό τον τρόπο τα παιδιά θα ασχοληθούν μαζί του και θα το αγαπήσουν...

Πόσα;;; Τόσα!!!

Φέρνουμε στην ομάδα ένα καλάθι γεμάτο μήλα... (πράσινα, κόκκινα και κίτρινα),

ζητάμε με τη σειρά το κάθε παιδί να πάρει ένα μήλο σε όποιο χρώμα θέλει...

Στη συνέχεια ζητάμε από τα παιδιά να μετρήσουν πόσα μήλα κρατάνε στα χέρια τους...

Φυσικά θα απαντήσουν σωστά και θα επισημάνουν πως τα μήλα είναι όσα είμαστε εμείς..

Στη συνέχεια, φέρνουμε στον κύκλο τρία διαφορετικά καλάθια τα οποία έχουν μπροστά καρτελάκι κρεμασμένο με το αντίστοιχο χρώμα των μήλων...

Τα παιδιά με το χτύπημα του ντεφιού (το χρησιμοποιώ πολύ), γίνονται τρεις ομάδες μήλων ανάλογα με το χρώμα τους... Μετά η κάθε ομάδα τοποθετεί τα μήλα που κρατά στο καλάθι της...

Έπειτα διαλέγουν έναν αρχηγό για κάθε ομάδα ο οποίος μπροστά σε όλους θα μετρήσει πόσα μήλα βρήκε στο καλάθι του...

Τέλος αναφέρουμε πως από τα 14 μήλα πχ τα 4 είναι κίτρινα, τα 8 κόκκινα και τα 2 πράσινα

Κερδίζει η ομάδα που έχει τα περισσότερα μήλα...

Τα μήλα!!!

 

Ένας όμορφος τρόπος προσέγγισης για να αγαπήσουν τα μήλα είναι να τα "παίξουν"...

Τα μήλα είναι ένα ωραίο παιχνίδι. Παίζεται με πολλά παιδιά. Δυο παίχτες είναι έξω, δηλαδή στις δυο άκρες, και τα υπόλοιπα παιδιά είναι μέσα.

Στην αρχή οι δυο παίχτες πετάνε τρεις φορές την μπάλα ψηλά και οι άλλοι προσπαθούν να την πιάσουν. Εάν ένας παίχτης πιάσει και τις τρεις μπαλιές παίρνει τρία μήλα, δηλαδή τρεις ζωές. Εάν πιάσει τις δυο, θα πάρει δυο ζωές, αν πιάσει μία μπαλιά θα πάρει μία ζωή.

Ελάτε να παίξουμε

Μετά οι δυο παίχτες στέκονται στις άκρες και αρχίζουν να πετάνε την μπάλα, καφτές μπαλιές, και προσπαθούν να πετύχουν με την μπάλα κάποιο παιδί που είναι μέσα. Αν η μπάλα ακουμπήσει κάποιο παιδί, αυτό καίγεται και βγαίνει από το παιχνίδι.

 Εάν όμως έχει ζωή, δε θα βγει από το παιχνίδι. Απλά θα έχει χάσει τη ζωή του. Εάν όμως κάποιο παιδί πιάσει την μπάλα, χωρίς αυτή να έχει χτυπήσει κάτω ή σε κάποιο παιδί, τότε κερδίζει ένα μήλο, δηλαδή μια ζωή.

Όταν καούν όλα τα παιδιά και μείνει μείνει ένας παίχτης στο παιχνίδι, προσπαθεί να αποφύγει τις δέκα μπαλιές που θα του ρίξουν.

 Εάν τα καταφέρει και δεν καεί, κέρδισε!

 Παραδοσιακά Παιχνίδια

Δημοτική μουσική και τραγούδι στο νηπιαγωγείο 

(βασισμένο στο βιβλίο Η λαϊκή παράδοση στο νηπιαγωγείο)

Ένας όμορφος τρόπος προσέγγισης είναι να γνωρίσουν το μήλο μέσα από τη μουσική και το τραγούδι..

Συγκεκριμένα στην ενότητα αυτή θα έρθουν σε επαφή τα παιδιά με το δημοτικό τραγούδι.. (είναι σημαντικό να αγαπήσουν από μικρή ηλικία την παράδοσή μας γιαυτό θα ήταν καλό να τη χρησιμοποιούμε τακτικά στις διαθεματικές μας προσεγγίσεις).

Καλό θα ήταν να έχουν προηγηθεί κάποιες ενότητες πιο μπροστά, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν πιο έυκολα...

Α' Ενότητα:

Ακούμε το δημοτικό τραγούδι "μήλο μου κόκκινο"

• Τι τραγούδι είναι αυτό; (δημοτικό)
• Γιατί το ονόμασαν δημοτικό (δεν περιμένουμε απάντηση αναφέρονται οι λέξεις δήμος και λαός)
• Ποιοι τα τραγουδούσαν αυτά τα τραγούδια; (άνθρωποι, μουσικοί,τραγουδιστές)
• Όταν ακούμε το δημοτικό τραγούδι, ξεχωρίζουμε δύο μέρη ποια είναι αυτά; (Λόγια-μουσική)
• Τα λόγια ποιος τα έφτιαξε;(οι άνθρωποι)
• Αυτά τα τραγούδια πως έφτασαν στις μέρες μας από τα παλιά χρόνια; (από γενιά σε γενιά)
• Ποιός ταίριαζε τα λόγια με τη μουσική; (οι μουσικοί)
• Οι άνθρωποι που μάθαιναν μουσική;(μόνοι τους, αυτοί που είχαν ταλέντο) 
• Που και πότε τα τραγουδούσαν οι άνθρωποι;;;

Στο τέλος ξανακούμε το δημοτικό τραγούδι "Μήλο μου κόκκινο" και ζητάμε από τα παιδιά να προσέξουν τα λόγια και τη μουσική.

Β' Ενότητα:

• να γνωρίσουν τα σύγχρονα μουσικά όργανα
• να τα αναγνωρίσουν οπτικά
• να μπορούν να διαχωρίσουν τους ήχους τους
• να γνωρίσουν τις τρεις μεγάλες κατηγορίες μουσικών οργάνων: έγχορδα, πνευστά, κρουστά

Ακούμε ξανά το τραγούδι μας όπου σε διαφορετικές χρονικές στιγμές να ακούγονται 2-3 παραδοσιακά μουσικά όργανα.

Στη συνέχεια ακούν τους ήχους των παραδοσιακών οργάνων και καλούνται να αναγνωρίσουν βασισμένα στις μέχρι τώρα εμπειρίες τους. Η παιδαγωγός στο τέλος της προσπάθειας λέει το σωστό όργανο.

Έπειτα ξανακούνε τα παιδιά το τραγούδι και πάλι καλούνται να τα αναγνωρίσουν, αλλά τώρα βλέπουν την εικόνα του κάθε μουσικού οργάνου.

Οι εικόνες του κάθε οργάνου που αναγνωρίζεται, τοποθετούνται στο πάτωμα.. Τώρα όταν τα παιδιά αναγνωρίζουν το μουσικό όργανο που παίζει κάνουν ένα κύκλο γύρο του.

Έχοντας ολοκληρωμένη εικόνα για το δημοτικό τραγούδι μαθαίνουμε φράση φράση να το τραγουδάμε...

Έπειτα ζητάμε από το κάθε παιδί να ζωγραφίσει ελεύθερα όποια εικόνα θέλει από το τραγούδι...

Χορεύουμε το τραγούδι ελεύθερα αλλά και κάνουμε κινητική αναπαράστασή του...

Στη συνέχεια ηχογραφούμε το τραγούδι που μάθαμε για να:

• ακούσουν τα παιδιά τη φωνή τους
• διορθώσουν τα λάθη τους
• να καταλάβουν την ομαδικότητα του τραγουδιού (ξεκινάμε όλοι μαζί, σταματάμε όλοι μαζί, κάνουμε παύσεις, σωστός ρυθμός) 
• να ικανοποιηθούν που ακούν τη φωνούλα τους
• να καταλάβουν τη διαδικασία της ηχογράφησης

 

Η αγάπη των παιδιών για το δημοτικό τραγούδι εκδηλώνεται με κάθε ευκαιρία: στην ελέυθερη απασχόληση, στο παιχνίδι, στην αυλή, μέσα στο σχολικό,όταν δημιουργούν μέσα στην τάξη... Αρκεί να τα μάθουμε να την αγαπούν την παράδοσή μας...

 

Στο τέλος μπορούν να πάρουν στο σπίτι τους ένα μιλαράκι αλλά κι ένα καραμελωμένο μήλο

για δωράκι...

Και μην ξεχνάτε... 

Ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα

 

 Με εκτίμηση, 

Γεωργία....

 

Βραβειάκι ΜΟΥ...!!!

Καλή Σχολική Χρονιά

(με το βραβείο αγκαλιά)

Αγαπημένοι μου φίλοι,

αυτή η αναρτησούλα είναι αφιερωμένη σε όλες τις φίλες παιδαγωγούς,

 οι οποίες μοχθούν για να διορθώσουν τα πράγματα στην παιδεία,

 να εμπλουτίσουν το υλικό άλλων παιδαγωγών, 

ώστε η γνώση να εξαπλωθεί παντού...

Τη γνώση δεν πρέπει να την κρατάμε για τον εαυτό μας αλλά πρέπει να τη δωρίζουμε..

Έτσι ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος κι ομορφότερος...

Όπως η φίλη μου  Βούλα που εκτός από τις όμορφες ιδέες της που μας δωρίζει απλόχερα, δίνει και βραβειάκια... αμέ... και μου έκανε την ημέρα μου χαρούμενη...

Γι' αυτό κι εγώ σ' ευχαριστώωωωωωωωωω!!!

Κι έφτασε να βραβεύσω κι εγώ με τη σειρά μου....

 

Παιχνιδοκαμώματα...

Παιδικά Χαμόγελα  

Το νηπιαγωγείο σήμερα

Μaros kindergarten

Η μεγάλη πολιτεία των ΜΙΚΡΩΝ

Titinas art room

ΕΔΩ νηπιαγωγείο... εδώ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Μετά το POP δεν έχει STOP

Πυθαγόρειο Νηπιαγωγείο

στην Τάνια που δε σταματά ποτέ...

στην Ανθή που ανθίζει ιδέες...

Καλή συνέχεια σε όλους!!!

Καλή μας σχολική χρονιά

Καλή δύναμη!!!

Σας φιλώ όλους....

Φρούτα Φρουτ...!!!

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

(Μέρος Δεύτερο)

Αγαπημένοι φίλοι,

όλοι γνωρίζουμε πως το πολύ μπλα μπλα τα παιδάκια το βαριούνται...

Σ' εκείνα αρέσει το παιχνίδι, η μουσική, ο χορός, η ζωγραφική και κάθετι που δεν τα υποχρεώνει να κάθονται αμίλητα, ακούνητα κι αγέλαστα, μέχρι η εκπαιδευτικός να ολοκληρώσει αυτά που έχει να πει και μετά να τα βάλει να καθήσουν στα τραπεζάκια και να γράφουν με τις ώρες, ώστε να πετύχουν με καλλιγραφία όλα όσα οι ενήλικες ποθούμε...

Όμως η μάθηση πρέπει να είναι διασκέδαση κι εμείς σήμερα θα διασκεδάσουμε με τα φρούτα του Σεπτεμβρίου... 

Στην αρχή προτείνω να βάλετε ένα τραγουδάκι, το οποίο πραγματικά είναι τόσο ευχάριστο στο ρυθμό και τη μελωδία του, όσο και στα λόγια του... 

1) Ένα μανταρίνι,που τολεγαν Ειρήνη
κάλεσε την Άννα,την Άννα την μπανάνα
που φώναξε ένα φίλο,το φίλο της το μήλο
που αγάπησε ένα βράδυ,την Πόπη το αχλάδι
παρέα με τη Θώδη,το κόκκινο το ρόδι
πριν γίνει το σταφύλι,η πιο καλή τους φίλη
μαζί τους και ο Μηνάς,Μηνάς ο ανανάς
καθίσαν και ψηφίσαν,ποιός θα'ναι ο βασιλιάς
 

R) Φρούτα φρούτα φρούτα φρούτα φρούτα φρούτα φρουτ

 Φρούτα φρούτα φρούτα φρούτα φρουτ! (δις)
 

2) Η μάχη ήταν πάλι,σταφύλι πορτοκάλι

 που έδιναν υγεία,χαρά και ευεξία!

 -Εγώ,είπε το σταφύλι,η πιο καλή σας φίλη 

προσέχω την καρδούλα,το δέρμα και τα ούλα

 -ψηφίστε πορτοκάλι,για πλούσια τα κάλη 

για κόκκινα μαγουλάκια και όμορφα μαλλάκια 

σταφύλι ή πορτοκάλι μπανάνα ή ανανάς

 αχλάδι ή μανταρίνι, εσύ τι προτιμάς? 

 ΟΛΑ!!!!
 

R) φρούτα φρούτα φρούτα φρούτα φρούτα φρούτα φρουτ

 φρούτα φρούτα φρούτα φρούτα φρουτ (δις)

Αφού το ακούσουμε μια φορά (τα παιδάκια από τη χαρά τους πάντα κάνουν φασαρία), προτείνουμε να ακούσουν ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ, ποια φρούτα αναφέρει το τραγουδάκι μας...

Στη συνέχεια, απλώνουμε στο πάτωμα καρτέλες με διάφορα φρούτα και τα παιδιά επιλέγουν τα σωστά φρούτα (μανταρίνι, μπανάνα, μήλο , αχλάδι, ρόδι, σταφύλι,ανανάς και πορτοκάλι).

Να αναφέρω εδώ, πως πρέπει να ξέρουν τα φρούτα, τόσο στο προφορικό τους λόγο όσο και στην αντιστοίχιση της εικόνας αυτών, ώστε να μπορούν αυτό που άκουσαν να το βρουν στις καρτέλες και να το παρουσιάσουν.

Έπειτα αφού έχουν βρεί τα φρούτα του τραγουδιού, τους παρουσιάζουμε τα φρούτα του Σεπτεμβρίου,

(συνήθως εμείς χτυπάμε συλλαβή συλλαβή το κάθε φρούτο)

και ζητάμε να παρατηρήσουν πια από τα φρούτα του τραγουδιού αντιστοιχούν στα φρούτα του μήνα μας.

Η απάντηση θα δοθεί πολύ γρήγορα και φυσικά είναι τα (μήλα, σταφύλια κι αχλάδια)και στη συνέχεια ζητάμε να βρουν ποια φρούτα του Σεπτεμβρίου μείνανε παραπονεμένα γιατί δεν έχουν το δικό τους τραγούδι..

Είναι τα σύκα, τα δαμάσκηνα και τα μούρα.... 

Έτσι κι εμείς αποφασίζουμε για χάρη τους να παίξουμε μαζί τους... διαφοροποιώντας το παραδοσιακό παιχνίδι 

“Περνά – περνά η μέλισσα"

  Για να παιχτεί το παιχνίδι, δυο παιδιά φτιάχνουν με τα χέρια τους μια γέφυρα και τα υπόλοιπα παιδιά περνούν κάτω απ’ αυτήν. Τα παιδιά τα οποία έφτιαξαν τη γέφυρα διαλέγουν ποιο από τα δυο φρούτα θέλουν.(ΜΟΥΡΟ ή ΔΑΜΑΣΚΗΝΟ) 

Μετά τραγουδούν αντί για το  τραγούδι: “Περνά – περνά η μέλισσα με τα μελισσόπουλα και με τα κλωσσόπουλα. Ζουμ – ζουμ – ζουμ να οι μέλισσες περνούν για να δούμε τι θα πουν”,  το λάχνισμα "Ανεβαίνω στη συκιά"  

Ανεβαίνω στη συκιά
και πατώ στην καρυδιά
πίνω το γλυκό κρασί
με την κούπα τη χρυσή
και φωνάζω κούι κούι
και κανένας δε μ’ ακούει.

 

Όταν τελειώσουν το λάχνισμα, το παιδί που βρίσκεται κάτω από τη γέφυρα, πιάνεται από τα παιδιά που έφτιαξαν τη γέφυρα. 

Μετά του λένε τις δυο λέξεις- δύο φρούτα και το παιδί πρέπει να διαλέξει ένα από τα δυο. Όποιο  φρούτο από τα δυο διαλέξει πάει πίσω από τον αρχηγό της ομάδας.

. Έτσι γίνεται και με τους υπόλοιπους. Όποιος πάρει τους περισσότερους κερδίζει.

Τέλος, δοκιμάζουμε όλοι και τα τρία φρούτα (σύκο, δαμάσκηνο και μούρο) και αναφέρουμε το αγαπημένο μας...

Στην επόμενη ανάρτηση με μουσική και με παιχνίδι θα παίξουμε με τα υπόλοιπα τρία φρούτα του μήνα

ΜΗΛΟ-ΑΧΛΑΔΙ-ΣΤΑΦΥΛΙ

ως τότε να περνάτε όμορφα...!!!

Με εκτίμηση

Γεωργία....

Καλή Χρονιά...

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

(Μέρος Πρώτο)

Αγαπημένοι μου φίλοι,

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Το καλοκαιράκι πέρασε πολύ όμορφα και ξεκούραστα... Ήρθε ο Σεπτέμβριος, αγαπημένος μήνας για εμένα, κι έφερε μαζί του την πιο όμορφη εποχή... 

Η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα, τα ξυσμένα μολύβια και τα καινούργια βιβλία είναι συνήθεια της εύμορφης αυτής εποχής...

Σε λίγο το πιο γνώριμο κουδούνι έρχεται να "ξυπνήσει" γονείς, εκπαιδευτικούς και φυσικά τα παιδιά.

Γέλια, χαρές και κλάμματα γίνονται ένα, διάθεση για δημιουργία και μάθηση στην κορύφωσή τους!!!

ΝΤΡΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝΝ!!!!!

 

  Από τις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. ο Σεπτέμβριος καθιερώθηκε ως η αρχή του εκκλησιαστικού αλλά και του πολιτικού έτους, επειδή η 1η Σεπτεμβρίου συνέπιπτε με την αρχή της ινδικτιώνος. Ακόμη και σήμερα, άλλωστε, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία εξακολουθεί να εορτάζει την 1η Σεπτεμβρίου ως «αρχή της ινδίκτου». Βικιπαίδεια

Οι αγροτικές εργασίες έδωσαν κι άλλες ονομασίες στο μήνα αυτό, όπως Σταυριάτης ή Σταυρίτης και Σταυρός, Πετμεζάς, Χινόπωρος, Ορτυκολόγος (λόγω του περάσματος των ορτυκιών που αποδημούν), Τρυγομηνάς ή Τρυγητής (λόγω τρύγου) κ.ά. Θεωρείται επίσης ο μήνας των μεγάλων παζαριών (εμποροπανηγύρεις). http://xwrapaidiwn.blogspot.gr/2011/09/blog-post_3059.html

Τσαρούχης

Ο Σεπτέμβριος είναι ένας μήνας που τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να τον εκμεταλλευτούν ώστε να μάθουν στα παιδάκια πολλά πολλά πραγματάκια..

Μπορούμε να τους γνωρίσουμε τα φρούτα του μήνα,

τα λαχανικά,

τους ξηρούς καρπούς

αλλά και τις εργασίες που γίνονταν τόσο παλιά όσο και σήμερα...

τέλος να γνωρίσουν και τις παροιμίες του...

• «Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια».
• «Αν βρέξει ο τρυγητής, χαρά στον τυροκόμο».
• «Τον τρυγητή τ’ αμπελουργού, πάνε χαλάλι οι κόποι».
• «Στον τρυγητή σιτάρι σπείρε και στο πανηγύρι σύρε».
• «Του Σεπτέμβρη οι βροχές, πολλά καλά μας φέρνουν». 
• «Βοηθάει ο Αι- Γιάννης και ο Σταυρός, γιομίζει το αμπάρι κι ο ληνός». 
• «Θέρος, τρύγος, πόλεμος». 
• «Μάρτη και Σεπτέμβρη ίσια τα μεσάνυχτα» [=ισημερία] 
• «Του Σταυρού αρμένιζε και του Σταυρού δένε». 
• «Του Σταυρού κοίτα και τ’ Αϊ Γιωργιού ξεκίνα». 
• «Του Σταυρού σταύρωνε και δένε». 
• «Του Σταυρού σταύρωνε και σπέρνε».

Μέσα από το βιωματικό παιχνίδι και τη μουσική θα ταξιδέψουμε στις επόμενες αναρτήσεις σε όλες τις παραπάνω ενότητες....

Ως τότε να περνάτε καλά....

Καλό Μήνα

Καλή Σχολική Χρονιά

Καλή Χρονιά !!! 

  Με εκτίμηση,
Γεωργία....

                                                                                     

Πάνω στην κούνια κάτσανε......

Μεγάλη Εβδομάδα για μικρά παιδιά!!!

(Τελευταίο μέρος)

Αγαπημένοι μου φίλοι,

όχι δεν είμαι ξεχασιάρα.... όχι δεν τεμπέλιασα!!! Περίμενα να ολοκληρώσω αυτόν τον κύκλο με τα παιδιά μου και να καταγράψω πως τα περάσαμε....

Μόλις είχαμε φτάσει στη Μ.Πέμπτη κι αναφερθήκαμε στο θάνατο και στη θλίψη, διαβάσαμε 1000 ΚΑΙ παραμύθια για να κατανοήσουν με πιο "ανώδυνο" τρόπο την ιδέα της απώλειας  ενός αγαπημένου μας προσώπου.... είπαμε να περάσουμε καλά και φυσικά να φυλάξουμε στο συρταράκι του μυαλού μας τα πιο σημαντικά πράγματα των γιορτών που μας έκαναν εντύπωση....

Γυρίζοντας λοιπόν στη φωλίτσα μας τα παιδιά δε σταμάτησαν να μου δίνουν εικόνες των δικών τους γιορτών με τα δώρα της νονάς και του νονού,το πόσο όμορφη ήταν η λαμπάδα τους, τα παπούτσια τους, πως εψήσαν κοκορέτσι κι αρνί (αλλά σχεδόν κανένα δεν έφαγε), μου ανάφεραν τους νικητές των αυγών,τη βραδιά της Ανάστασης και φυσικά μου είπαν ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Τι σημαίνει όμως και πως το καταλαβαίνουν αυτό τα παιδιά;;; 

• Ο Χριστός πέθανε για να είμαστε εμείς καλά κυρία.
• Ο Χριστούλης πέθανε και μετά ζωντάνεψε... 
• Ζωντάνεψε για να μας χαρίσει αγάπη

Ουάου....!!! Είπα μέσα μου... κι ένιωσα χαμένη. Καταλαβαίνουν τι λένε ή απλά λένε ότι τους έχουν πει;

Εγώ πάλι δεν αρνήθηκα τίποτα από όσα άκουσα, απλά με ενόχλησε η αντιγραφή- επικόλληση που προσφέρουμε απλόχερα στα παιδιά μας για να γίνουν ωραιότατα παπαγαλάκια των δικών μας λόγων.

Η Ανάσταση του Χριστού πρέπει να θυμίζει στα παιδιά την αγάπη και τη χαρά... πανηγυρίζουμε γιατί κερδίζουμε τον θάνατο. Κερδίζουμε τον "παράδεισο" με το να προσπαθούμε να πράττουμε σωστά και να κάνουμε σπουδαία πράγματα.

 Έτσι κι εμείς μιλήσαμε και διαβάσαμε για την αγάπη, μιλήσαμε για το δικό μας αγαπημένο πρόσωπο, συμφωνήσαμε πως πρέπει να τους αγαπάμε όλους, υποσχεθήκαμε πως δε θα ξεχνάμε τους καλούς μας τρόπους και κάναμε ένα party, διασκεδάσαμε χορέψαμε και τραγουδήσαμε.

Και αυτή ήταν η αφορμή για να ταξιδέψω κάπου πολύ παλιά κι αγαπημένα, κάπου που ένιωθα την αγάπη και τη διασκέδαση να έρχεται από παντού.

Στην κατασκήνωση... Από 1η Δημοτικού πήγαινα  στο Πήλιο, στον Άγιο Λαυρέντιο, καμμία σχέση με όλα όσα πιστεύουν για της θρησκευτικές κατασκηνώσεις. Είχαμε έναν πολύ καλό αρχηγό τον πατέρα Θεμιστοκλή Μουρτζανό, ήταν πάντα με την οικογένειά του... μας έμαθε πάρα πάρα πολλά μέσα από τη χαρά και τη διασκέδαση... δίχως να μας πιέζει για το θρησκευτικό κομμάτι, μας έμαθε την αγάπη, τη χαρά, την προσπάθεια να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι... να αφήσουμε κάτι καλό πίσω μας φεύγοντας...

Και μας έμαθε πολλά πολλά τραγούδια... ένα από αυτά είναι το

Πάνω στην κούνια κάτσανε

Πάνω στην κούνια κάτσανε,
τζίγκι, τζιγκιτζέλα, τζίγκι, τζιγκιτζό
τέσσερα μαύρα μάτια
ρομ πομ πομ, καλέ ρομ πομ πομ.

Tέσσερα φρύδια σα σπαθιά
τζίγκι, τζιγκιτζέλα, τζίγκι τζιγκιτζό
και δυο κορμιά ριγάτα
ρομ πομ πομ, καλέ ρομ πομ πομ.

Σίδερο είναι το σχοινί,
τζίγκι, τζιγκιτζέλα, τζίγκι, τζιγκιτζό

 καργένιο το σανίδι

ρομ πομ πομ, καλέ ρομ πομ πομ.

Kαι τα κορίτσια που κουνώ 

τζίγκι, τζιγκιτζέλα, τζίγκι, τζιγκιτζό
είναι καθάριο ασήμι

ρομ πομ πομ, καλέ ρομ πομ πομ.

 

κι εμείς φωνάζαμε ρομ πομ πομ καλέ ρομ πομ πομ όπαααα....!!!

 

Καθώς όμως μεγάλωσα έμαθα για την παράδοση της κούνιας, κάτι που δεν ήξερα τότε και  τη μοιράστηκα με τα παιδιά μου, ενώ δε σταματήσαμε να παίζουμε και να γελάμε... 

Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα κι επί 40 ημέρες υπάρχει ένα έθιμο, σε ορισμένες περιοχές στην Ελλάδα όπου τα ανύπαντρα κορίτσια φοράνε τα καλά τους και κουνιούνται σε κρεμαστές κούνιες. Από μεγάλα δέντρα κρεμούνε  δύο σχοινιά στα οποία δένουν μια μεγάλη σανίδα και έτσι γίνεται η κούνια.

Παλιά βέβαια τις κουνούσαν ανύπαντρα αγόρια και διάλεγαν την νύφη... (νυφοπάζαρο). Τώρα πια απλά έχει μείνει ένα απλό έθιμο όπου γίνεται μόνο μια φορά και σε πολύ λίγες περιοχές που σέβονται κι εκτιμούν τα ήθη και τα έθιμα του πολιτισμού.

Η κούνια φυσικά είχε την έννοια της ελευθέρωσης για τη ψυχή και την άνοδό της προς τα Ουράνια... Γι' αυτό και γίνεται 2η μέρα μετά την Ανάσταση...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

λοιπόν και τα παιδιά μας μακάρι να νιώσουν την αγάπη, τη χαρά, την ελπίδα και το ότι μπορούν να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο!!!

Σας φιλώ!!!